Informacje bieżące

Z głębokim żalem zawiadamiamy, że dnia 1 września 2019 roku odszedł Prof. dr hab. med. wet. Remigiusz Węgrzynowicz 09.09.2019 10:42

Społeczeństwo naszej uczelni dało wyraz swojego zaufania i uznania, powierzając Profesorowi funkcję rektora Akademii Rolniczej w Szczecinie w pierwszych wolnych wyborach w 1990 r. na okres trzech lat. Jako rektor prof. Remigiusz Węgrzynowicz zyskał sympatię i uznanie pracowników za dbałość o utrzymanie uczelni w nurcie akademickim i oddanie sprawom jej rozwoju.

Profesor zw. dr hab. Remigiusz Węgrzynowicz urodził się we Lwowie w 1922 r. W okresie szkolnym był aktywnym członkiem ZHP. W roku 1939 uczestniczył w walkach o Lwów w Kompanii Harcerskiej. W czasie okupacji, w roku 1940 złożył egzamin dojrzałości w XI Gimnazjum, a następnie podjął studia w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. Przetrwanie w okupowanym Lwowie umożliwiło Mu podjęcie roli karmiciela (na własnej krwi) wszy w produkcji szczepionki przeciwtyfusowej w Instytucie Weigla, później Behringa. W 1945 r. uzyskał absolutorium i wyjechał, w ramach ewakuacji, do kraju. We wrześniu 1945 r. podjął pracę na stanowisku asystenta, później starszego asystenta, na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. Brał udział w organizowaniu od podstaw Zakładu Botaniki pod kierunkiem prof. Jasnowskiego, prowadził zajęcia z I powojennym rokiem studentów, kontynuując jednocześnie III rok studiów lekarskich. W styczniu 1946 r. otrzymał dyplom lekarza weterynarii na Uniwersytecie M. Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W latach 1947–1950 organizował od podstaw trzy zakłady lecznicze dla zwierząt (w Słubicach, Międzyzdrojach, Szczecinie) oraz Pracownię Mikrobiologii Żywnościowej w Szczecinie. W okresie tym pełnił funkcję powiatowego lekarza weterynarii oraz kierownika lecznic. Jako lekarz praktyk, na podstawie materiału klinicznego, opracował metody lecznicze: chirurgiczne, farmakologiczne oraz pionierskie nad włoskowcem różycy u ryb. W 1950 roku został powołany do służby wojskowej na stanowisko higienisty armii, posiada stopień majora rezerwy, pełniąc nadzór nad środkami spożywczymi pochodzenia zwierzęcego. W tym okresie opublikował w wojskowych wydawnictwach oryginalne prace naukowe (m.in. „Wpływ odmy czaszkowej i hialuronidazy na stężenie penicyliny w płynie mózgowo-rdzeniowym”), notatki z praktyki oraz higieny produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

W 1954 r. powrócił na Wydział Medycyny Weterynaryjnej WSR we Wrocławiu na stanowisko adiunkta w Katedrze Fizjologii, a później w Katedrze Farmakologii. W roku 1959 uzyskał stopień doktora medycyny weterynaryjnej (na podstawie pracy pt. „Zmiany hemodynamiczne pod wpływem histaminy w narkozie i bez narkozy”), a w 1965 r., na podstawie pracy pt. „Neurohormonalna regulacja ukrwienia żwacza”), otrzymał stopień i stanowisko docenta z zakresu fizjologii i farmakodynamiki. W 1975 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1987 r. tytuł profesora zwyczajnego.

W 1966 r. przeniósł się do Szczecina, gdzie organizował włączenie Wydziału Rybactwa z Olsztyna w struktury Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie. Organizował Katedrę Fizjologii Ryb, pełniąc jednocześnie funkcję prodziekana i wiele innych funkcji społecznych.

Profesor Węgrzynowicz jest autorem około 120 prac eksperymentalnych i około 80 artykułów. Uczestniczył w licznych kongresach i konferencjach krajowych i międzynarodowych, m.in. w USA, Wielkiej Brytanii, na Węgrzech, w Austrii, Danii, Szwecji, Francji. Wyniki Jego badań są cytowane i publikowane w książkach i w renomowanych czasopismach krajowych oraz zagranicznych (m.in. praca filmowa „Przetoka worka osierdziowego” – współautorzy Dejneka i Zięba, umożliwiająca w doświadczeniach chronicznych badanie naczyń wieńcowych serca, wyróżniona na Światowym Kongresie Fizjologicznym w Buenos Aires, zamieszczona w światowym katalogu filmów naukowych).

Działalność naukową poświęcił głównie fizjologii porównawczej i farmakodynamice układu krążenia zwierząt domowych, później zmianom fizjologicznym zachodzącym pod wpływem zmian środowiska zwierząt wodnych. Metodą operacyjną w doświadczeniach chronicznych udokumentował w obrazie filmowym dynamikę rynienki przełykowej u przeżuwaczy, opracował metody badania krążenia mózgowego oraz żwacza przy zastosowaniu protez ekstrakorpolrnych w badaniach fotohemotachometrycznych. Dzięki zastosowanej metodzie odkrył zjawisko spontanicznej dilatacji w krążeniu żwaczowym zwierząt cennych pod względem gospodarczym.

Badania procesów fizjologicznych u ryb stanowią wieloletni etap działalności Profesora. Zmiany zachodzące w organizmach ryb na tle zmienności środowiska (hematologiczne, kardiograficzne, EKG, behawioralne i inne, wspólnie z Kłyszejką, Głębocką, Muzykiewiczem, Cybulską), badania cytochemiczne, antygenów komórkowych ABO oraz Rh- i inne (wspólnie z Nowakiem) prezentowane były na kongresach i konferencjach. Badania nad stresem u ryb (poziomem katecholaminy, antystresorów, neuropatomechanizmu), wspólnie z Kłyszejką, Gorczyńską i in., były prezentowane na międzynarodowych kongresach fizjologicznych: w Budapeszcie 1980 r., w Sydney 1983 r., a następnie wspólne badania nad wpływem pola magnetycznego na zmiany we krwi (koagulacji, fibrynolizy, poziomu protein, fosfatazy, prostacykliny, transaminazy, K+, Na+, Cl–), procesu oddychania komórkowego w mitochondriach, GPT w mięśniach i in. prezentowano na kongresach i konferencjach krajowych i międzynarodowych.

Trudno pominąć aktywność Profesora we współpracy międzynarodowej nad upowszechnianiem nowoczesnych technik audiowizualnych podnoszących poziom dydaktyczny i oszczędzających znaczną liczbę zwierząt.

Publikacje z praktyki lekarsko-weterynaryjnej (dotyczące metod leczenia, oceny leków) przeplatają się z działalnością naukową. Problemy etyki w zawodzie lekarza weterynarii, organizacji szkolnictwa – to działalność popularyzatorska zamieszczona w wielu czasopismach.

Za działalność naukową Profesor otrzymał wiele wyróżnień i nagród (m.in. dwie nagrody Ministra Edukacji Narodowej, liczne – towarzystw naukowych i uczelni). Wyróżniony był również dyplomem oraz zamieszczony został w edycji 1980/1981 „Who's Who in the World”.

W dorobku dydaktycznym ma znaczny udział w kształceniu wielu pokoleń lekarzy weterynarii, inżynierów rolników, zootechników i rybaków. Pod Jego kierunkiem wykonano siedem prac doktorskich i jedną pracę habilitacyjną.

Wiedzą i umiejętnością służył i nadal służy społeczeństwu, biorąc także udział w działalności towarzystw naukowych i społecznych. Pełnił liczne funkcje, m.in. prezesa Polskiego Towarzystwa Fizjologicznego w Szczecinie (trzy kadencje), prezesa Polskiego Stowarzyszenia Filmu Naukowego we Wrocławiu, prezesa Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych w Szczecinie, założyciela i wieloletniego prezesa Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Szczecinie (w Warszawie – Zarząd Główny), a obecnie piastuje stanowisko prezesa Towarzystwa Miłośników Lwowa. W uznaniu działalności społecznej został wyróżniony w wydawnictwach książkowych, m.in. „Księga sprawiedliwych”, „Od lat najmłodszych...”, „Wspomnienia kombatanta”, „Złota księga nauki polskiej”, „Alfabet lwowski” i in.

Ta różnorodna i wielopłaszczyznowa, w największym skrócie ujęta, działalność Profesora, zyskała uznanie, czego wyrazem są liczne nagrody i odznaczenia, spośród których najwyżej ceni: krzyż „Polonia Restituta”, Krzyż Obrony Lwowa (1992 r.), najwyższe odznaczenie harcerskie – Złoty Krzyż z Mieczami ZHP (1992 r.), najwyższe odznaczenie Izraela – Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (1991 r.), medale za udział w wojnie.

Źródło: księga Jubileusz 65-lecia Wydziału Nauk o Żywności i Rybactwa oraz 50-lecia Wydziału na ziemi szczecińskiej

Wyrazy szczerego żalu i współczucia Rodzinie Zmarłego składa Dziekan, Rada Wydziału oraz Pracownicy Wydziału Nauk o Żywności i Rybactwa Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie.

 

Węgrzynowicz